siirler1

AYRILIK

Ağlama bu ayrılığa
Sakın yalvarma bana
Gurur yap biraz da
Sende benle yanma

Acırım gözyaşlarına
Hele benim için akıyorsa
Git bırak beni yalnızlığıma
Dönme bir daha benim karanlığıma

Bitti her şey uğraşma benle
Rüyaydı yaşananlar sonu geldi
Hasret kapısından geçtik
Aşk denen felsefe
Çoktan geçti gitti

Sonbaharda solmuştuk
Unuttun mu konuşmuştuk
Ayrılık insanlar için
Boşa yorulmuştuk

Ağlama yakışmıyor gözlerine
Ağlama erkeklere yasak gelmiş dinlesene
Bir kerede gül insafsız
Beni böyle kahretmesene

Ayrılığın acısını
Sevenler yaşarmış
Şerefsizler ve adiler
Bu duyguyu anlamazlarmış

Dudaklarının gamzesini
Ellerinin sıcaklığını
Gözlerindeki yaşı bile
Her şeyini sildim ama dinle
Sen benimsin vermem ellere
Kalbimdesin seni alamaz ölüm gelse bile




GÜNAHIM SEVABIMI AŞTI BU GECE

Gözlerimden yaslarım akıyor
Beddualarım bu aksam seni arıyor
Kalbim sana küfürler yağdırıyor
Günahım sevabımı astı bu gece

İçim yanıyor gözlerim kararıyor
Bak benliğimde sana sövüyor
Bunları hak edecek ne yaptım diye
Kalbim senden hesap soruyor

Ne edebim ne adabım kaldı bu gece
Sövdüm ana avrat milletine
Üç kuruşluk para etmesin sen
Terbiyem beni astı bu gece

Ağlıyorum desem inanır mısın?
Sen vefa nedir anlar mısın?
Duygusuz kalpsiz bir insansın
Ahlakım seni astı bu gece

Önümde kağıtlar elimde kadeh var
Derdimi haykırsam söyle kim duyar
Sen anlamadıktan sonra beni kim anlar
Efkarım öfkemi astı bu gece

Kinlerim nefretlerim seni söylüyor
Senin adın geçince öfkem artıyor
Nur dolu odam nefret kokuyor
Nefretim sevgimi astı bu gece

Ne kelimeler kaldı söylemediğim
Ne beddualar kaldı sana göndermediğim
Ne umutlarım vardı uğruna feda ettiğim
Gözyaşım boyumu astı bu gece

zeynep koç

1 2 3